Jak Żydzi wywalczyli reparacje od Niemiec. Bez rekompensat pojednanie nie byłoby możliwe

„Niemcy nie mogą odkupić swoich grzechów, chyba że zostaną całkowicie zniszczeni i wysterylizowani” – pisał w apelu do premiera Izraela obywatel Jirmejahu Jafe. Przez sześć powojennych lat, do czasu, gdy Niemcy podjęły temat o reparacji dla Żydów, oficjalne kontakty żydowsko-niemieckie nie istniały, a wielu Żydów utożsamiało Niemcy Adenauera z Niemcami Hitlera. Po osiągnięciu trudnego porozumienia w 1952 roku niemieckie odszkodowania przyczyniły się znacząco do rozwoju gospodarczego Izraela, pokrywając m.in. jedną trzecią inwestycji w sieć energetyczną i połowę inwestycji w kolejnictwo. „Rację mieli także ci, którzy przewidywali, że porozumienia o reperacjach i rekompensatach doprowadzą do pojednania” – pisze w książce „Siódmy milion” Tom Segev, izraelski historyk, pisarz i dziennikarz.

Wobec ogromu niemieckich zbrodni w czasie II wojny światowej słowa o niemożliwości ich odkupienia, a nawet odbywania jakichkolwiek rozmów z Niemcami padały w pierwszych