Celebrytyzm w III RP. Od popkultury do polityki

Celebrytyzm przez lata uchodził za ściśle popkulturowe zjawisko, kojarzone bardziej ze światem plotkarskich tygodników, lekkich programów telewizyjnych i radiowych, które szturmem zdobyły polskie media na początku przemian. Dopiero ostatnie lata bardzo uświadomiły szerokiej opinii publicznej, że celebryci stanowią na ogół istotną lewicowo-liberalną część środowisk ideowo-politycznych. A ich miałkie często albo kompletnie nieprawdziwe przekonania i mniemania meblują głowy tym, którzy wciąż uważają się za młodych, wykształconych, z wielkich miast.

Aktorki i reżyserki, influencerzy i dziennikarze, malarze i pisarze. Ludzie z dużym dorobkiem i ludzie znani z tego, że są znani. Z reguły mieszkańcy Warszawy i jej okolic, miłośnicy drogich zegarków i dobrej kuchni, bywalcy piaszczystych plaż nad brzegami najcieplejszych mórz. Przez lata przekonani, że Polska jest właśnie taka, jak być powinna – czyli że jest ich własnością, niepisanym lennem. Zwykle opisywali się