Bohater uniwersalny. Powierzonej władzy na niczyj prywatny ucisk nie użył

Mija właśnie 200 lat od śmierci Tadeusza Kościuszki. Bohater dwóch narodów, polskiego i amerykańskiego, i jeden z najsłynniejszych Polaków w naszej historii zmarł w Solurze w Szwajcarii 15 października 1817 r. Kilka miesięcy później car Aleksander I wydał osobistą zgodę na sprowadzenie szczątków Naczelnika do ojczyzny. Ostatecznie trumna z zabalsamowanym ciałem Kościuszki spoczęła 23 czerwca 1818 r. w krypcie św. Leonarda na Wawelu w Krakowie. Z kolei w 1927 r. z Muzeum Polskiego w Rapperswilu uroczyście sprowadzono do Warszawy urnę z sercem bohatera. Kadet Szkoły Rycerskiej Andrzej Tadeusz Bonawentura Kościuszko urodził się 4 lutego 1746 r. w Mereczowszczyźnie pod Kosowem na Polesiu (obecnie Białoruś). Był czwartym i jednocześnie najmłodszym dzieckiem w rodzinie. Ponieważ rodzice nie byli zbyt zamożni – mieli tylko jedną wieś, naturalną drogą kariery dla młodego chłopaka mogło być wojsko lub administracja publiczna. W wieku 9 lat rozpoczął naukę w