Wobec honorowania

Honor to zespół zasad moralnych i poczucie własnej wartości, które nakazują człowiekowi postępować uczciwie, godnie i wedug wyznawanych wartości. Łatwo przytoczyć taką definicję, znacznie trudniej według niej żyć, skoro w PRL poczucie własnej wartości to była cecha niepożądana, szczególnie w domenie akademickiej, w której takie postawy winny być kształtowane. W obronie honoru w dawnych latach nieraz się pojedynkowano na udeptanej ziemi, ale dziś raczej na rzucenie rękawicy można by się spodziewać reakcji: „A gdzie druga?” Honor odszedł do lamusa, a młodzi raczej kojarzą honor z marką chińskiego smartfona. Jednak chyba człowiekowi potrzebny jest jakiś substytut honoru, skoro ludzie cenią sobie nade wszystko honorowanie orderami/medalami i otrzymywanie członkostw honorowych za niemal wszystko. Czyżby mnożenie honorów miało zastąpić sam honor? Kłamca lustracyjny nie może zostać profesorem „belwederskim”, ale doktorem czy profesorem honorowym może być. Dorobek naukowy do otrzymania