Długi cień namiestnika Stalina

70 lat temu, 12 marca 1956 roku, zmarł w Moskwie I sekretarz KC PZPR Bolesław Bierut. Ten jeden z największych w powojennej Polsce zbrodniarzy jeszcze za życia kreowany był na narodowego bohatera, a jego pogrzeb był propagandowym spektaklem władzy.

Tak dumnie teraz słońce wschodzi. I lżejszy jest nam każdy trud, bo Bierut dzisiaj nam przewodzi. A krajem rządzi On i Lud – to fragment „Piosenki o Bierucie” ze zbioru pieśni rewolucyjnych i masowych zalecanych do śpiewania podczas pochodów pierwszomajowych. Książeczka wydana została w 1953 roku, w apogeum stalinizmu. I choć w marcu tego samego roku zmarł Stalin, to jego „najwierniejszy uczeń” (jak określała Bieruta propaganda) był u szczytu władzy. Jak to się stało, że działacz trzeciego garnituru przedwojennej Komunistycznej Partii Polski przez blisko 12 lat sprawował najważniejsze funkcje państwowe i partyjne, stając się „namiestnikiem Stalina” w Polsce?

Szkolenia w Moskwie

Urodzony w 1892 roku w Rurach