Przeszłość i przyszłość

„Zamknijmy oczy i zobaczmy, jak rozmawiamy z naszymi dziećmi i wnukami o tym, jak im się żyje w 2023 roku. Czy nie będą oni mieli nam za złe, że nie dotrzymamy obietnicy dbania o Ziemię, która jest naszym i ich domem? Czy Ziemia nie będzie wtedy nieodwracalnie przez nas poraniona? Wyobrażamy sobie, że zadają nam takie pytanie: »Nie myśleliście o tym? Nie zależało wam na naszej przyszłości? Byliście do tego stopnia zajęci sami sobą, że nie mogliście, chcieliście zatrzymać destrukcji środowiska naturalnego?«” – tak w książce „Niewygodna prawda” pisał Al Gore. Lubię co jakiś czas wracać do świata sprzed 20 lat, by nabrać trochę dystansu do obecnej rzeczywistości. Okazuje się bowiem, że w roku 2023 niespecjalnie młode – wychowane na kanapach SUV-ów – pokolenie zarzuca starszym brak troski o klimat. Raczej chce się ono cieszyć pracą swoich rodziców i mało co je obchodzi poza własnym komfortem życia. Pod tym względem nie różni się od wielu poprzednich generacji. Jak się okazuje, również