Wasal Berlina na wojnie z Waszyngtonem

Od sabotowania tarczy antyrakietowej w 2008 roku, przez reset z Rosją, aż po dzisiejszą otwartą konfrontację dyplomatyczną z administracją Donalda Trumpa – polityka zagraniczna Donalda Tuska wykazuje jedną, stałą cechę: bezwzględne podporządkowanie antyamerykańskim planom Berlina. Ostatnie nerwowe reakcje szefa rządu na plany strategiczne USA wobec Grenlandii, szkalowanie Trumpa oraz retoryka oskarżająca Stany Zjednoczone o „imperializm” to nie incydenty, lecz logiczna kontynuacja kursu obranego lata temu: scenariusza wypychania Stanów Zjednoczonych z Europy.

Na początku 2026 roku po raz kolejny potwierdziło się, że antyamerykanizm jest kluczowym elementem strategii zagranicznej rządu w Warszawie. Tym razem pretekstem stała się Grenlandia, a konkretnie to, że Donald Trump, kierując się pilną geopolityczną potrzebą zablokowania rosyjskich i chińskich wpływów w Arktyce, ponownie wyraził chęć przejęcia kontroli nad wyspą.

Przed odlotem do Paryża na spotkanie „koalicji