Zdrajca zdrajcy zdrajcą

Poszukiwanie wszędzie zdrady i spisków może być miarą zaburzeń osobowościowych, ale też sygnałem, że nie czujemy się zbyt pewnie. Jeśli wszyscy na nas czyhają i przeciwko nam knują, to znaczy, że nasza pozycja jest zagrożona, autorytet osłabiony, a sojusze niepewne. Do pewnego stopnia jest to uzasadnione, zwłaszcza w dużych, opartych na hierarchii i równoczesnym wyścigu szczurów strukturach zawodowych. Tym bardziej tam, gdzie rywalizacja jest najmocniejsza, a więc także w polityce. Jeżeli jednak za wrogów uważamy wszystkich, to nie wiem, czy to nie z nami jest coś nie tak. A jeśli faktycznie każdy miałby przeciwko nam knuć, to tym bardziej nie wszystko musiałoby być z nami w porządku. W przeciwnym razie – po co wszyscy chcieliby się nas pozbywać, a nikt nie wiązałby z nami już żadnych nadziei? Wbrew pozorom nie są to rozważania czysto teoretyczne. Rzuciło mnie ostatnio w najbardziej kochające premiera odmęty internetu, gdzie nadziałem się na dwa wideofelietony gwiazd tej bańki