Paolo Rumiz, Triest i droga Hannibala przez Alpy

Najlepiej o historii piszą nie historycy, lecz poeci i pisarze, obdarzeni wyobraźnią, darem odkrywania i opisywania przestrzeni, czasu i postaci sprzed lat. Częścią pracy takiego autora jest nie tylko poszukiwanie obrazu dziejów w źródłach i opracowaniach, ale także podróż do prawdziwych miejsc wydarzeń, tak by móc je poczuć, zrozumieć ich ducha, i potem z odpowiednią dozą talentu opisać. Takim pisarzem, mało znanym w Polsce, jest Paolo Rumiz. Jego pisarstwo, przypominające prozę naszego Jarosława Marka Rymkiewicza, ma formę eseistyczną, w której o historii opowiada się z różnych perspektyw, zaś podróż jest ważnym elementem przygotowującym narrację filozoficzną, historyczną, kulturową.

James Joyce przyjechał do Triestu pociągiem. Miał 22 lata, kiedy po raz pierwszy ujrzał duże portowe miasto, jedyny port imperium Habsburgów łączący cesarstwo austriackie z Morzem Adriatyckim. Był rok 1905. Joyce wraz z żoną Norą zostali w Trieście na dłużej. Autor „Ulissesa” zarabiał na