Wierzyć, nie pytać

Przez dwa miesiące Polacy rozmawiali o tym, czy naprawdę poznaliśmy wyniki wyborów. W tej dyskusji moim ulubionym argumentem, który stosowałem w dyskusjach, był taki: jeżeli w noc wyborczą doszło do pomyłek, to skąd pewność, że akurat prokuratorzy – licząc drugi raz – się nie pomylą? W odpowiedzi zawsze słyszałem coś o sprowadzaniu sprawy do absurdu. Po tygodniach awantur, dziś zredukowany do śmietnika Adam Bodnar (przecież niedawno typowany na kandydata na prezydenta), powołał zespół prokuratorów, który miał przeliczyć głosy w 250 komisjach. Liczyli cztery tygodnie. I co? Podali wyniki i oczywiście się pomylili. Po kilku dniach zaczęli więc prostować swoje poprzednie twierdzenia. Cichaczem. Wychodzi więc na to, że prokuratorzy sami przeprowadzili eksperyment procesowy, w którym ustalili, że pomyłki mogą się zdarzyć zawsze, i to nawet w momentach, gdy zdarzyć się nie powinny. Oczywiście nikogo to nie przekonało. Komu nienawiść zasłania świat, będzie nadal wierzył analizom dr.