Jakby historii nie było O czym zapomniały liberalne elity III RP

Popkulturowy, naiwny pacyfizm był i jest jedną z najbardziej charakterystycznych cech III RP. Nadspodziewanie spokojny geopolitycznie upadek sowieckiej Rosji i bloku tzw. demokracji ludowych nadto uspokoił zarówno staro-nowe elity III RP, jak i znakomitą większość społeczeństwa. A dobrze widziane w lewackich kręgach hasło „patriotyzm jest jak faszyzm” jako swoje przyjęła także część młodych, wykształconych, z wielkich miast, naiwnie wierzących, że czyni to z nich oświeconych Europejczyków. To wszystko osłabiło nasz duchowy układ odpornościowy i sprawiło, że psychospołecznie nie jesteśmy przygotowani na trudniejsze czasy.

Ilekroć słucham świetnie brzmiącego i jeszcze lepiej napisanego songu „Do prostego człowieka” kapeli Akurat, tylekroć zastanawiam się, jak specyficzną koncepcją jest pacyfizmu. Julian Tuwim napisał swój wiersz dobrych kilka lat przed wojną i opublikował go w „Robotniku”. Chwytliwa, poetycka odezwa brzmiała: „Rżnij karabinem w bruk ulicy!/ Twoja jest krew, a