Do zobaczenia, Rysiu!

Generał George Patton powiedział kiedyś, że „głupotą i błędem jest opłakiwanie zmarłych. Powinniśmy raczej dziękować Bogu za to, że tacy ludzie żyli”. I w sumie to doświadczenie towarzyszy mi wraz z odejściem do lepszego świata prezesa Klubów „GP” Ryszarda Kapuścińskiego. W ostatnich dniach padło wiele słów z ust ludzi, którzy pewnie lepiej ode mnie znali Rysia. Słowa te są z pewnością wielkie i na wszystkie „wszechświatowy” prezes zasłużył, ale jakoś tak sobie wyobrażam, jak on je wszystkie przyjmuje. Pewnie tak się uśmiecha spod okularów i odpala kolejnego szluga. Rysio miał dwie wspaniałe cechy, które w nim uwielbiałem. Pierwsza to dystans. Robił ważne rzeczy. Spotykał się i znał najważniejszych ludzi w kraju, ale nadal zachowywał w tym wszystkim jakiś zdrowy rozsądek. Spotykał się z wielkimi VIP-ami, a za chwilę już śmiał się z grubym i szerzej nieznanym dziennikarzem piszącym głównie do papierowej gazety. Nie wiem, gdzie czuł się lepiej. Znając życie, to tam wśród VIP-ów był