Geneza opcji atlantyckiej w Polsce po 1989 r.

Dodano: 15/03/2016 - Nr 11 z 16 marca 2016

Polska–NATO \ Etapy instytucjonalno-politycznej realizacji koncepcji uczestnictwa Polski w NATO

Orientacja proatlantycka w polskiej polityce po 1989 r. była początkowo wyłącznie stanowiskiem polskich środowisk niepodległościowych i centroprawicowych wyrosłych z antykomunistycznego ruchu oporu Chciałbym przede wszystkim zwrócić uwagę na te aspekty polskiej długiej drogi do NATO, które są konsekwentnie przemilczane lub przekłamywane w publicystyce. Myślę przede wszystkim o genezie opcji atlantyckiej w Polsce po 1989 r. i pierwszych próbach jej instytucjonalno-politycznej realizacji, związanych z wysiłkiem i rolą śp. Lecha Kaczyńskiego z lat 1990–1991, jako ministra Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy odpowiedzialnego za sprawy bezpieczeństwa i obronności, oraz z rządem Jana Olszewskiego (1991–1992). Rola Lecha Kaczyńskiego Pierwszym wysokim urzędnikiem państwowym, który podjął się praktycznej realizacji orientacji proatlantyckiej, i to jeszcze w warunkach formalnego uczestnictwa Polski w Układzie Warszawskim, był Lech Kaczyński, który w kancelarii prezydenta
     
7%
pozostało do przeczytania: 93%

Artykuł dostępny tylko dla subskrybentów

SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów www.gazetapolska.pl

Masz już subskrypcję? Zaloguj się

* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas prenumerata@gazetapolska.pl

W tym numerze