Smród strachu

Często mawia się, że gdy Bóg kogoś chce ukarać, to odbiera mu rozum. Gdy patrzę na to, co dzieje się w prawyścigu wyborczym, nie mogę się nadziwić. Wydawało się, że role w tym spektaklu są przydzielone. Że niemal stuprocentowym pewniakiem jest Rafał Trzaskowski, który nad przeciwnikami politycznymi góruje doświadczeniem i obyciem. Że w zasadzie już powoli może planować, gdzie pojedzie z pierwszą wizytą. A potem przyszła prekampania i ruszyli sztabowcy. Ktoś podpowiada Trzaskowskiemu, że zamiast być mężem stanu i poważnym politykiem, ma być gówniarzem. Trollem robiącym memy i pyskującym w stylu klasowego cwaniaczka. Sprawia to, że pierwszy miesiąc kampanii zadziwiająco bardzo przypomina Bronisława Komorowskiego. Nie wiem, w czym jest problem. Wydaje się, że Koalicja Obywatelska po prostu nie sprawdza się w roli faworyta, gdy ma na każdym polu przewagę i należy ją tylko wykorzystać. Nie umiał się odnaleźć w tym Komorowski i nie potrafi Trzaskowski. Pięć lat temu było inaczej. Był on