Polacy nie chcą się uśmiechać

W roku kampanii wyborczej wszyscy przekonywali nas, że problemy znikną jak za machnięciem czarodziejskiej różdżki. Tak się jednak nie stało. Nawet w najmniejszym stopniu. W ostatnich tygodniach nie spotkałem nikogo, kto uważałby, że życie mu się poprawiło. Owszem, nie każdy wiąże sytuację z polityką, ale coraz częściej jest to niedopowiedziane. Czytam to z rozmów, jakie odbywam. Gdy słyszę w przychodni, że co prawda mają ortopedę, ale już nie przyjmują, bo NFZ nie zapłaci, to już nie trzeba dodawać, że nie tak to miało wyglądać. Rozmawiając z rolnikami słyszę, że drżą na myśl o skutkach napływu żywności z Ukrainy i Ameryki Południowej. – Wykończą nas – to zdanie często dochodzi do mnie na targu. Polacy gadają też o cenach prądu i żywności. Lubię prowokować, więc często wchodzę w rolę obrońcy rządu. Skutki są zabawne. Jeszcze w drobnych prowokacjach nie spotkałem ludzi, którzy broniliby sukcesów rządu. Raczej kończy się na pięciu na jednego. W niektórych grupach społecznych jest