Prorocy prawicy

Wspaniale się ogląda, gdy politycy i publicyści prawicy, przedstawiający się jako najbardziej ideowi, wołają o odnowę Prawa i Sprawiedliwości. Piszą książki. Występują w audycjach. Spierają się i debatują. Mnożą diagnozy. Zakładają nowe ugrupowania. PiS-owi ma przeszkadzać wodzowski styl i odrealnienie prezesa Jarosława Kaczyńskiego, który jest ponoć otoczony zgrają potakiwaczy. Do tego partia ma gnić od podziałów i swarów oraz odchodzić od ideałów. Głosy może są i istotne, ale równocześnie nic nie wnoszące. Gdybym był złośliwy, to stwierdziłbym, że już bloger Marek Migalski pisał w przeszłości podobnie. I nie chodzi o to, że diagnozy nie są słuszne, chodzi o to, że w zasadzie nikt ich nie jest w stanie przekuć na jakieś rozwiązanie. Wodzowski system jest zły? OK. To jaki w Polsce sprawdza się lepiej? Naprawdę ktoś serio uważa, że zastąpienie Jarosława Kaczyńskiego czterema przewodniczącymi byłoby lepsze? Mnie to bawi. Albo inna diagnoza. PiS ma we władzach starszych mężczyzn.