Pełzająca terapia szokowa. Załomotać do drzwi władzy

Solidarność już dziś powinna myśleć nad wielkim warszawskim marszem zwalnianych grupowo z pracy Polaków. Tym bardziej że w tej sprawie w lewicowo-liberalnych mediach panuje zmowa milczenia, a ofiary nowej terapii szokowej są pozostawione same sobie, podobnie jak ich dziadkowie i rodzice przed paroma dekadami. Polityczna i medialna lewica w znakomitej większości udaje, że sprawy właściwie nie ma. Dlatego trzeba zmusić ultraliberalną władzę, by spojrzała na ludzką tragedię.

Przeglądam dwa lewicowe portale w Polsce. Na stronie „Nowego Obywatela” praktycznie dzień w dzień dodawane są teksty o zwolnieniach grupowych w kolejnych miejscowościach. Z reguły są to małe miasta, lokalne media nie dla żartu nazywają zamykane tam firmy „jedynymi żywicielami”. To słowo ma swój wielki ciężar, duże znaczenie dla rosnącej liczby rodzin w całej Polsce mniejszych miast i mniejszych szans. Z kolei na stronie „Krytyki Politycznej”, jak listek figowy, trafi się raz po raz krytyczna wobec