Małpa i pająk na ciepło

Smażony pająk, podgrzewana nad ogniskiem małpa, wypatroszony szczur, wędzona pirania, ugotowany grzechotnik – długo można by wymieniać. Człowiek jeść musi. Bez różnicy, na której szerokości geograficznej się znajduje. A że różnimy się gustami, to już inna sprawa.

Człowiek nie żyje, aby jeść, ale je, aby żyć”. To Sokrates. Czy grecki filozof przejechał w życiu wiele kilometrów, tego nie wiem. Podejrzewam jednak, że wypowiadając to słynne zdanie, mógł nie mieć pojęcia, co takiego gości na stołach ludzi żyjących po drugiej stronie globu. Sokrates miał także prawo nie wiedzieć, jak dalece od naszej może różnić się kultura już nawet nie tyle samego sposobu jedzenia, ile wiedza wskazująca, co w ogóle możemy włożyć do garnka. A wkładać tam można dosłownie wszystko – wierzcie mi. Przekonuję się o tym podczas kolejnych wypraw.

Pośrodku kambodżańskiej wioski na palach widać porozkładane na ziemi maty. A na nich pomarańczowo-czerwone coś. Z daleka wygląda jak jarzębina. Może