Kadzidełko, mazidełko i kit

Polityka przestała być już sporem o idee i skuteczność programów. Coraz częściej przypomina karykaturalną wojnę religijną, w której liczą się wrażenie i jakieś powszechne opinie. Obie strony miotają w siebie zaklęciami, a ich fani uważają, że te są skuteczne i dzieją się realnie. Kiedyś nazwałbym to PR-em, ale mam wrażenie, że to jeszcze bardziej ułudne. Raczej to polityczny szamanizm. Oto bowiem gdyby zadać Polakom pytanie, czy Szymon Hołownia zmienił parlamentaryzm, to usłyszelibyśmy z pewnością odpowiedź, że tak i że jest to zmiana na lepsze. Tymczasem patrząc na chłodno – od 15 października mieliśmy wykluczenia posłów, zamykanie ich do więzienia, szarpaniny. Wyzwiska z mównicy sejmowej to codzienność. Polacy nie utożsamiają tego z marszałkiem. Dla wyborców AntyPiS-u Sejm jest lepszy, a Elżbieta Witek zachowywała się niegodnie. Jeszcze bardziej zabawne jest odzyskanie przez Polskę pieniędzy KPO. Śmieszy to dlatego, że przez dwa lata PiS uzgadniał jakieś kamienie milowe.