Osądzić Dudę!

Wyobraźmy sobie taką scenę: przed najwyższym Trybunałem Historii stają kolejni władcy Polski, odpowiadając za swe karygodne czyny. Władysław Łokietek za to, że wybrał Europę ojczyzn, a nie dzielnicowych landów. Kazimierz Wielki za to, że zostawił Polskę murowaną. Jadwiga, bo wybrała dzikiego Litwina Jagiełłę, a nie kulturalnego Austriaka. Zygmunt Stary – bo kazał klękać pruskiemu księciu. Zygmunt III Waza, który napadł miłującego pokój Moskala i zajął Moskwę… Werdykt niezawisłych sędziów z brukselskiego nadania będzie oczywisty – winni! Na ułaskawienie mogą liczyć jedynie: Henryk Walezy, bo w porę uciekł, i Stanisław August, bo sypiał z carycą. A co z najnowszym podsądnym, Andrzejem Pierwszym? „Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie… Coś ty uczynił ludziom, Mickiewiczu?” – strofy Norwida wracają do mnie, kiedy rozmaite kauzyperdy pragną rozliczać Andrzeja Dudę. I w dodatku kto? Prominenci z partii, które nie rozliczyły stanu wojennego, nie osądziły morderców – Jaruzelskiego czy Kiszczaka