Twitter ’81

Czasy nieciekawe sprzyjają myśleniu o dziwnych rzeczach. I tak zacząłem się zastanawiać, jak wyglądałby stan wojenny, gdybyśmy mieli do dyspozycji współczesne media społecznościowe. Ktoś napisałby (ba – ktoś napisał, bo zadałem to pytanie na Twitterze), że przecież zostałyby natychmiast wyłączone. Fakt, współczesne reżimy na ogół ograniczają dostęp do tego typu portali, jest to przecież niepoddający się prawie nigdy stuprocentowej kontroli nośnik informacji. Ale czy rzeczywiście byłoby to potrzebne? Jeśli tak, to raczej z lenistwa i dla świętego spokoju dyktatury niż po to, by ułatwić jej kontrolę nastrojów. Popatrzmy na to, co dzieje się po zatrzymaniu ministrów Wąsika i Kamińskiego. Mamy oczywiście emocje ich przyjaciół i tysięcy Polaków, którzy doceniają ich służbę. Mamy apele symetrystów, którzy zwracają uwagę na to, że może nie wypada tak źle życzyć i tak obrażać ludzi mających swoje zasługi, bynajmniej nie tylko z lat ostatnich. I mamy cała tę e-tłuszczę, życzącą im