Karykatura Napoleona w wydaniu Ridleya Scotta. Jak Scott ośmieszył sam siebie

Austerlitz – 2 grudnia 1805 roku. Biała zawiesina śnieżnej nocy pokrywa cały ekran, by za chwilę lekko się rozjaśnić. W kadrze widać przemieszczające się powoli, w ciszy, oddziały Francuzów. Zajmują ustalone przed bitwą pozycje. Zgodnie z planem Napoleona. Cesarz jeszcze poprzedniego dnia powiedział do swoich dowódców: „Jeśli zaatakują idąc ze Wzgórz Prackich na nasze prawe skrzydło, wygramy”. Dlatego postanowił je specjalnie osłabić, wystawić „na wabia”, skusić przeciwnika, by popełnił błąd…

Bonaparte objeżdża pozycje sprawdzając, czy każdy element mechanizmu, jaki stanowi Wielka Armia, działa i znajduje się w wyznaczonym miejscu, tak, by można było go uruchomić, gdy nadejdzie odpowiednia chwila. Po czym wraca na wzgórze Žuráñ, skąd będzie dowodził, bliżej lewego skrzydła. Na prawym, tym wystawionym na wabia, w okolicach wiosek Sokolnice i Telnice, czeka Le Grand. Idzie mu od Wiednia w sukurs marszałek Davout – świetny, na niego Napoleon może liczyć, wie