Kłamstwo sprawiedliwości

„Sprawiedliwość jest ostoją mocy i trwałości Rzeczpospolitej” – napis taki widnieje na siedzibie Sądu Okręgowe w Warszawie. Wydaje się jednak – z perspektywy obywatela podchodzącego pod 40-tkę – całkowicie fałszywy.

Rzeczpospolita trwa, mimo że sądy nigdy nie stały się sprawiedliwe. Po 1989 roku sędziowie płynnie przeszli z komunizmu do nowej rzeczywistości. Właściwie żaden z nich nie poniósł konsekwencji z powodu haniebnych wyroków. W III RP było jeszcze gorzej. Sędziowie zasłynęli w Polsce z wielu rzeczy – głupoty, stronniczości, czasem korupcji i bezczelności – ale bynajmniej nie sprawiedliwości. Ludzie uważali sądy za patologię, dlatego Prawo i Sprawiedliwość próbowało tę instytucję zreformować. Jak się jednak okazało, sędziowie okopali się w obronie swoich przywilejów i dorobku. Teraz walczą o to, aby było tak jak było. Właśnie wkroczyli w fazę rewanżyzmu. Wszystkich wrogów sędziokracji muszą po swojemu ukarać. Każdy, kto kojarzy się z prawicą, nie ma