Oni chcieli płonącego Paryża

Zamieszki, które wybuchły we Francji, wydają się być fiaskiem polityki tzw. multikulturalizmu. Dowodem na to, że lewicowe mrzonki są oderwane od rzeczywistości.

Przykładem, jak w warstwie deklaratywnej piękne i dobrze brzmiące idee, implementowane przez lewicowych biurokratów, prowadzą do chaosu i przemocy. Jasne, patrząc na to, jak Paryż płonie, ciężko myśleć bez zgrzytania zębami o piewcach „państw bez granic” i przyjmowania każdego. Problem w tym, że ciężko uznać tę sytuację za porażkę czy pomyłkę lewicowej polityki. To co widzimy, jest dokładnie tym, czego chcieli, realizacją ich celów, które ukrywali pod gładkimi słowami. Lewica chciała płonącego Paryża. Po pierwsze, patrząc na to, jak bardzo udało jej się zmonopolizować język debaty publicznej, jak mocno ją ocenzurowała, ma wciąż dość dużą możliwość kontrolowania przekazu. Po drugie, mówiąc najprościej, większość problemów, jaka wiąże się obecnie z awanturami wywoływanymi przez mniejszości etniczne,