Praca skraca życie

„Żył był szczep czy klan gdzieś na wyspach Fidżi, starców kijem tłukli tam, żeby im obrzydzić” – śpiewał ładnych kilkadziesiąt lat temu Jan Krzysztof Kelus. Minęło mnóstwo czasu, zmienił się świat i ustrój, ale oczywiście gdy przyjrzeć się uważniej, to to wszystko pozmieniało się głównie po to, by na końcu zostało prawie po staremu.

Oto zebrał się panel polskich ekonomistów, którzy radzić zaczęli nad tym, w jakim wieku człowiek powinien przechodzić na emeryturę. Oczywiście najlepiej, by pracował do śmierci, czego może na głos nikt nie powie, ale każdy, kto wszystko dawno w głowie przeliczył, do tego wniosku doszedł. Skoro jednak ta opcja w grę nie wchodzi, pozostaje wersja, powiedzmy, kompromisowa – im dłużej, tym lepiej. Walą się systemy emerytalne, a społeczeństwa się starzeją. Specjaliści powiedzą, że trzeba wiek emerytalny podnosić, potem to samo przekażą społeczeństwom politycy, a w kolejnym stadium jedni i drudzy zdziwią się, że społeczeństwo nie