Nawet nie Kijowski

Donald Tusk wzywa zwolenników na wielki marsz 4 czerwca. Data oczywiście symboliczna, i to z podwójną wymową – wybory kontraktowe, efekt zgody z PZPR i o trzy lata późniejsze obalenie rządu Jana Olszewskiego, znów w zgodzie z komunistami.

Czy wydarzenie będzie sukcesem? Tak, będzie nim na pewno w statystykach warszawskiego ratusza, relacjach polityków Platformy na Twitterze i w „Faktach” TVN. Media prawicowe ogłoszą zapewne porażkę, a jak było naprawdę, i tak trudno będzie ustalić. Na demonstracje, z którymi się zgadzam w wystarczająco wielu sprawach, często chodzę sam również po to, by przekonać się, jakie było zainteresowanie ludzi. Z tą nie zgadzam się w niczym, więc nie pójdę, by mnie przypadkiem nie policzono w obcej mi sprawie. Wiadomo już jednak, kto pójdzie, i jest to wiedza dość ciekawa. Na pozór marsz wszystkich przeciwników rządu, w praktyce manifestacja Platformy, mająca być potwierdzeniem niepewnej wciąż dominacji nad resztą opozycji. Dla tej