Polska dla „elit”. Za tym tęsknią ludzie Platformy 

Histeria stała się bodaj najczęściej stosowanym przez opozycję narzędziem politycznym w debacie publicznej. Oskarżenia pod adresem rządzących o nieledwie totalitarne zapędy i solenne zapewnienia, że lewicowo-liberalne partie przywrócą demokratyczne i liberalne standardy w Polsce, gdy tylko odzyskają władzę, weszły na stałe do opozycyjnego repertuaru. Często się z tego śmiejemy, ale to dość niebezpieczna groteska.

Przyzwyczailiśmy się do tego, że totalniacka opozycja z własnych fobii i uprzedzeń uczyniła narzędzie propagandy politycznej. Im gorzej szło lewicy i liberałom w wyborach, im bardziej ogół społeczeństwa był świadom, że opozycja tak naprawdę nie ma niczego do zaproponowania milionom Polek i Polaków, tym częściej słyszeliśmy o „pisofaszyzmie”, autorytaryzmie, „putinizacji”. O sprzedajnym elektoracie, bezmyślnych roszczeniowcach i plebsie zatruwającym swoimi decyzjami życie „prawdziwym elitom” III RP. Co bardziej zajadły, na ogół wielkomiejski