Pełni nienawiści. Liberałowie III RP

Po liberalnej stronie istnieje zupełnie już jawne przyzwolenie na symboliczną i fizyczną przemoc wobec wszystkiego, co kojarzy się z Prawem i Sprawiedliwością. Nienawiść rozlewa się szeroko i uderza nie tylko w rządzących polityków, skierowana jest również przeciwko ich elektoratowi.

Przez dekady III RP lewicowo-liberalne siły chętnie przedstawiały się jako arbitrzy elegancji polskiej rzeczywistości. Ludzie z tych środowisk reklamowali się jako ci, którzy przedkładają racjonalizm nad rozgorączkowanie i obiektywizm sądów o polityce i gospodarce nad subiektywne racje. Chętnie też mówili, że wolą spokojną i merytoryczną debatę od ulicznych przepychanek i karczemnych awantur. To oni pokazywali palcem faktycznych i urojonych populistów, to oni piętnowali demagogów. I to oni – dość skutecznie – wmawiali przez lata szerokiej publiczności, że są depozytariuszami najcenniejszych wartości liberalnej demokracji.

„Giertych do wora, wór do jeziora”