Niet

Słucham sobie rosyjskiej kapeli Ploho, grającej bardzo popularną i w Rosji, i na Białorusi ponurą muzykę w stylu zimnej i nowej fali lat 80. i zastanawiam się nad tym, nad czym w ostatnich tygodniach głowi się wielu z nas. 

Nad odpowiedzialnością zbiorową i indywidualnym buntem Rosjan. Politycznie wciąż bez znaczenia, lecz po ludzku – tym bardziej godnym podziwu i szacunku. Kto decyduje się na protest w warunkach putinowskiego bezprawia, swoje przecież ryzykuje. Jaki jest potencjał buntu w Rosji? Nie ma co myśleć życzeniowo, zwykli ludzie wierzą, popierają lub milczą. Przez pokolenia łamani i lepieni na nowo, trudno to pojąć, choć pisze się o tym wybitne książki i niezłe piosenki. I też niezłymi książkami czy piosenkami czasem to owocuje. Lecz czy ten indywidualny bunt może się na coś przełożyć? Jegor Letow z grupy Grazhdanskaya Oborona, jeden z większych buntowników rockowych lat 80., jeszcze w chwili upadku komunizmu śpiewał, że zawsze będzie przeciw, ale