Raport z walczącego miasta. Odwaga i morale Ukraińców są niebywałe

Zaciemnione miasto, więc niebo jest usiane gwiazdami. Patrzę na nie z przyjemnością, kolega pokazuje mi Oriona. Obok nas nasza mała, 9-letnia przyjaciółka Kristina. Patrzy w górę błyszczącymi oczami, absolutnie zachwycona, uśmiecha się. Wtedy na Białą Cerkiew nie spadły rosyjskie bomby. Stało się to następnego dnia. Kristina była już wtedy we Lwowie. Wiele jej koleżanek nie miało tyle szczęścia. Podobnie jak inne dzieci, które tego i następnego dnia zginęły w celowych ostrzałach wojska rosyjskiego.

Jadąc do stolicy Ukrainy, mijamy powalone, ścięte drzewa. To typowy obraz wojny. W ten sposób wojska ukraińskie „oczyszczają” widok, trudniej będzie Rosjanom operować w ukryciu. W sytuacji ataku można też tak zgromadzony materiał podpalić, utrudniając okupantom natarcie.

Kijów

Kijów to miasto duchów. Wszystko zamknięte, puste ulice, na telebimach wyświetlają się łopoczące flagi Ukrainy, na które patrzymy tylko my. Nie znaczy to