Desperacja? Miłość? Pragnienie sprawiedliwości? Chęć zemsty? Patriotyzm? Które z możliwych postaw człowieka wobec wojennej rzeczywistości dają największą siłę do walki, dają zdolność znoszenia bólu i trudów? Co pomaga trwać wbrew nadziei, przezwyciężać trudności, dokonywać czynów często ponad ludzkie siły? To pytania o motywacje żołnierzy Września, żołnierzy konspiracji, a zwłaszcza tych młodych ludzi, którzy w sierpniu 1944 roku „…zatknęli na dachy, barykady i gmachy, biało-czerwonych sztandarów jak las... by stolicę uwolnić od zła”.
W westernie „Siedmiu wspaniałych” łowca nagród Chisolm tonem na poły pytającym, na poły twierdzącym, mówi do Emmy, której bandyci zabili męża: „Chodzi ci o zemstę…”. Kobieta odpowiada: „O sprawiedliwość. Jak nam wszystkim. Ale nie pogardzę zemstą”. To genialna w swej prostocie ocena ludzkiej natury. Człowiek z natury pragnie sprawiedliwości. Lecz gdy się okazuje, że jest ona nieosiągalna, sięga po zemstę. Tak łatwo jest
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
