“Bełżec” – świadectwo zagłady

Dodano: 13/03/2012 - Nr 11 z 14 marca 2012

Zdrapywali tłuszcz ludzki z okien Budowa ośrodka zagłady w Bełżcu trwała cztery miesiące – od 1 listopada 1941 r. do końca lutego 1942 r. Obóz znajdował się w odległości zaledwie 50 m od linii kolejowej Lublin–Lwów i ok. 500 m od stacji kolejowej Bełżec. Na niewielkim (ok. 6 ha) terenie znalazły się: rampa kolejowa, komory gazowe, doły do grzebania zwłok, baraki, pomieszczenia administracyjno-gospodarcze, wieże strażnicze oraz plac apelowy. Obóz w Bełżcu był pierwszym ośrodkiem, w którym wykorzystywano stacjonarne komory gazowe do mordowania ludzi. Transporty przybywały do Bełżca od 17 marca do 11 grudnia 1942 r. Obóz przestał funkcjonować najprawdopodobniej ze względu na brak miejsca na kolejne masowe groby. Komory gazowe pracowały tu do 29 grudnia 1942 r. Jak ustaliła w 1945 r. Główna Komisja Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce, w okresie zaledwie dziewięciu miesięcy zgładzono w Bełżcu do 600 tys. Żydów. Późniejsze źródła mówią, że ofiar mogło być ok. 400–500 tys.
     
7%
pozostało do przeczytania: 93%

Artykuł dostępny tylko dla subskrybentów

SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów www.gazetapolska.pl

Masz już subskrypcję? Zaloguj się

* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas prenumerata@gazetapolska.pl

W tym numerze