Pax antyamericana Jak Tusk i reszta walczą z imperializmem

Antyamerykańska histeria, jaka zapanowała w Polsce po pojmaniu wenezuelskiego dyktatora Nicolása Maduro, nie jest jedynie „sygnalizowaniem cnoty”, jak mówi się o ludziach na wyprzódki chcących udowadniać swoją rzekomą moralną wyższość. Sprawa ta pokazuje również, jaki jest realny kierunek polityki zagranicznej rządu Donalda Tuska i na jakich nieoczekiwanych (?) sojuszników może on liczyć.

Koronkowa operacja specjalna amerykańskiego oddziału Delta Force, która poskutkowała pojmaniem i osadzeniem w amerykańskim więzieniu samozwańczego prezydenta Wenezueli, pokazała nie tylko, że USA są światowym hegemonem. Pojmanie Maduro należy uznać za realną konsekwencję nie tylko zapowiedzi Donalda Trumpa o tym, że uderzenie w interesy i bezpieczeństwo Stanów Zjednoczonych skończy się źle dla każdego agresora. Można też uznać tę sprawę, podobnie jak przeprowadzony kilka dni później abordaż rosyjskich okrętów z tzw. floty cieni, za konsekwencję. Maduro i – jego wiszący na skraju „osi zła