UE – wszystkie ręce umyte?!

Władze europejskie przeżywają dziś kryzys wizerunkowy, wyborcy z wielu krajów przestają im ufać i coraz głośniej odzywają się głosy o potrzebie ścisłego kontrolowania wydatków z funduszy przeznaczonych na funkcjonowanie europejskich instytucji.

W naukach społecznych funkcjonuje pojęcie „kontrolowana odpowiedzialność” – im więcej kontroli, tym więcej w efekcie wdrukowanej w struktury odpowiedzialności w działaniu i dzieleniu środków. Można zatem wyobrazić sobie konsekwencje działania struktur, w których nieformalnie gromadzi się coraz więcej niekontrolowanej władzy, a wynikające z tego finanse nie są kontrolowane na poziomie odpowiadającym sile władzy. Paradoksem w tej sytuacji jest fakt, że ględzący nowomową o demokracji i transparentności politycy ze szczytów UE jak ognia unikają osobistej odpowiedzialności za podejmowane przez siebie decyzje i żądają dla swoich osobistych celów coraz więcej pieniędzy z europejskiego budżetu. Teoria pokazuje, że po prostu