Na przykład Sterczewski

Kim dziś jest człowiek określany mianem: polityk? Niewielki procent tej populacji to ludzie mający ambicje realizowania własnych idei i wizji, jeszcze mniej bywa wśród nich wizjonerów i postaci charyzmatycznych, większość to – jak zawsze – zwykli oportuniści i karierowicze podszyci PR-ową hipokryzją.

Wraz z rosnącym wpływem mediów i szybkością ich reakcji profesja polityka zaczęła się mocno zmieniać, ewoluując w kierunku skrzyżowania happenera z artystą cyrkowym. Media, a zwłaszcza tzw. social media sprawiły, że szansę załapania się na polityczny żywot (cokolwiek by to miało znaczyć) otrzymali ludzie przyciągający – czymkolwiek – uwagę innych. Wśród klasy politycznej pojawiło się zatem więcej clownów, często bardzo nieśmiesznych, oraz pospolitych głupoli, którzy nie potrafią zdać sobie sprawy z własnej kompromitacji, niż figur poważnych i zapewniających bliźnim bezpieczeństwo. Pojęcie kompromitacja – samo w sobie – stało się czymś z lamusa. Wraz z opadaniem