Raginis jak Leonidas

10 września 1939 roku padła polska pozycja umocniona pod Wizną, gdzie żołnierze Wojska Polskiego stawiali opór wielokrotnie silniejszym jednostkom niemieckim, a jej dowódca, kpt. Władysław Raginis, popełnił samobójstwo. Miał 38 lat. Urodził się 28 czerwca 1908 roku w Dyneburgu, należał do Korpusu Ochrony Pogranicza. W marcu 1939 roku pełnił służbę w batalionie fortecznym KOP „Sarny” jako dowódca plutonu 4. kompanii. 27 sierpnia 1939 roku obsadził schrony bojowe twierdzy Osowiec na linii Wizna. 2 września objął dowództwo nad całością obrony odcinka, który był fragmentem linii obronnej Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew”. Wizna zamykała ważne arterie komunikacyjne, czyli szosę Łomża–Białystok i drogę Zambrów–Osowiec, przed nacierającym XIX Korpusem Armijnym pod komendą gen. Heinza Guderiana. 10 września 1939 roku, po wielu godzinach obrony, stanowisko polskiego wojska pod Wizną padło. Kapitan Władysław Raginis najpierw rozkazał swoim żołnierzom złożyć broń i oddać się do niewoli,