Czyżby Żurek już wykipiał?

Rozeszły się wieści, a jak wiadomo w politycznych wieściach nikt się nie pieści, że Donald ma boleści, jest zły na ministra Żurka, a Roman kopie pod nim dołki, ile tylko pary ma w kopytach. Jednym słowem: los prawniczego stachanowca, który miał wyrobić kryminalną normę na potrzeby całego gangu, zwisł na jednym z nielicznych już włosków w czuprynie Donalda Tuska.

Byt polityczny pod tytułem „Waldemar Żurek” wskrzeszony został do politycznego życia tylko w jednym przecie celu: miał skuteczniej niż niejaki Bodnar rozprawić się z pisowcami i jeszcze gorszymi od nich braunowcami. Miał też strzec nierównego traktowania przez sądy Ukraińców i Polaków. Dla Polaków miało nie być w sądach i prokuraturach żadnego pobłażania. O ile z ukrainizacją sądów jako tako sobie radzi, o tyle już na linii rozprawy z „wredną prawicą” i pisowcami jakoś mu nie idzie. Prosty charakter i brak skrupułów to jednak zbyt mało, aby natychmiast przywrócić stalinowski sznyt w sądach. Prokuratorzy też co rusz