Młodzi nad przepaścią

Każde dorosłe pokolenie narzeka na młodych, obserwując, jak zmieniają się wzorce zachowań, i oceniając, że te własne schematy były „lepsze”. A co, jeśli tym razem mamy rację i generacja Z ma poważny kłopot? Problemy z koncentracją, choroby psychiczne, a przede wszystkim moralna i duchowa pustka – to dramaty młodych, z którymi nie wiemy, jak sobie poradzić.

Jeśli irytują nas rozedrganie młodego pokolenia, jego przesada i miękkość – to nie jesteśmy w tym odosobnieni. Pokolenie urodzone po 1997 roku nieprzypadkowo nazywane jest „płatkami śniegu” (snow flakes), które roztapiają się przy zetknięciu z rzeczywistością. Naszą intuicję potwierdzają badania naukowe. „Nauczono ich wyolbrzymiać zagrożenia, stosować myślenie dychotomiczne (inaczej binarne), ufać pierwszym reakcjom kierowanym przez emocje i wzmacniać je, a także ulegać zniekształceniom poznawczym” – pisze o młodzieży amerykański psychiatra Jonathan Haidt. Za skalę tej katastrofy odpowiedzialny jest internet, a zwłaszcza