Może zabrzmi to dziś niewiarygodnie, ale premier Donald Tusk podczas swoich poprzednich rządów bardzo starannie prowadził politykę historyczną Polski. Teraz zaś były przewodniczący Rady Europejskiej nie tylko zalicza żenujące wpadki, lecz także odpuścił narrację o naszych dziejach, zaś w tę lukę tożsamościową wchodzą jakieś przypadkowe i żałosne incydenty. Czy z tej polityki historycznej można wyczytać prawdziwe intencje premiera?
Przyjrzyjmy się dawnemu Tuskowi-historykowi, by zestawić go z Tuskiem-historykiem dzisiejszym – bo ta przepaść jest więcej niż zastanawiająca.
Tusk spektakularny
Za pierwszego Tuska, tj. w latach 2007–2014, w polityce historycznej ówczesnych władz Polski naprawdę dużo się działo. Można się z kierunkiem tamtejszej opowieści o Polsce nie zgodzić, ale nie można było ówczesnej Platformie odmówić i wizji, i spójności, a nawet rozmachu. Przecież Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku zostało zbudowane od zera, ze środków jednego tylko
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
