Listy

Tysiąclecie koronacji

O, Bolesławie, synu Mieszka i Dobrawy!

Bitny, twardy i mocny, z powinnością w duszy.

Wciąż wszystkiego ci mało – ziemi, władzy, sławy.

Dla tej ojczyzny Piastów choćbyś w piekło ruszył.

Bo ty nie z byle kogo, krwi nie byle jakiej

I nie straszne ci miecze, i nie straszne strzały.

Na rączym koniu pędzisz pod piastowskim znakiem.

Ptak skrzydlaty ci herbem. Czy to orzeł biały?

Już czujesz swą królewskość, już czujesz potęgę

I byle komu nigdy nie bijesz pokłonów.

Na wyżyny się wspinasz i po chwałę sięgniesz,

A mąż tak jak ty chrobry, nie boi się zgonu.

Już się nie bieś, już nie burz, już się opamiętaj!

Bóg nad tobą łaskawy i nad twoim ludem.

Królestwem będzie odtąd twoja ziemia święta.

Schyl głowę ku koronie i w piersi nie uderz!

Święty Wojciech uprosił za twoje starania,

Że ciało