Książka Trzaskowskiego o Trzaskowskim. Straszna

Od czytania tej książki doprawdy bolą zęby. Wywiad rzeka Donaty Subbotko z Rafałem Trzaskowskim to publikacja samouwielbieńcza, politycznie jałowa, ale przede wszystkim – nudna.

Wydanie książki na miesiąc przed wyborami to typowa taktyka promowania polityka – wszelkie komentarze i recenzje napędzają zainteresowanie poza samym trybem wyborczym, a twarz kandydata – tu Rafała Trzaskowskiego – ma widnieć w gablotach księgarń i na półkach u jego czytelników. Dodatkowo autobiografie – bo tym tak naprawdę jest ta książka – to dobra tradycja demokratyczna, gdy kandydat przedstawia się szczegółowo bardziej wnikliwym wyborcom. Marketingowo poprawnie, z założenia słusznie, rozmowa dziennikarki „Gazety Wyborczej” miała „stworzyć opowieść nie tylko o polityku, lecz przede wszystkim o człowieku”. Projekt ocieplający wizerunek, przedstawiający polityka jako człowieka blisko ludzi – a jednak książka „Rafał” jest płytka tak bardzo, że aż groteskowa. Przypomina w swojej retoryce i przesadzie