Tusku, musisz albo się udusisz!

Kampania wyborcza rządzącej koalicji coraz intensywniej wjeżdża do tunelu. Rafał Trzaskowski, który tym razem miał być wreszcie zwycięzcą „balu debiutantów” (wszak jest debiutantem patentowanym), złapał wizerunkową zadyszkę, a sytuacja międzynarodowa szybko pozbawia Tuska i jego kompanionów możliwości wielu manewrów. 

Samo czupurne pokrzyczenie w kierunku zaoceanicznej Ameryki o tym, że Europa i póki „my” żyjemy, niewiele dało. Nikt za oceanem specjalnie na to nie zwrócił uwagi, a w Europie powstał zefirek od wzruszania ramion z pytającym gestem: co to właściwie znaczy: „my – Europejczycy”? Na przykład taki Gadowski czuje się Polakiem, a więc i Europejczykiem, i przeczytał Balzaca, Stendhala, a nawet Lemaitrea i Houellebecqa, o co przecież nikt nie śmie posądzać nawet urzędującego (ciągle, o zgrozo) premiera Najjaśniejszej RP. Różne więc mamy wizje tej Europy i różne intelektualnie kuluary dyktują nam wypełnienie pewnych pojęć.

Tusk już czuje na sobie oddech Donalda