Nienawiść jako narzędzie budowy władzy

Donald Tusk znów stanie się twarzą władzy – swoje obietnice będzie musiał zrealizować w koalicji nie trzech ugrupowań, ale kilkunastu partyjek i stronnictw, które w istocie tworzyły trzy listy wyborcze, dzięki którym udało mu się uciułać arytmetyczną większość w Sejmie. Będzie więc dowodził bardzo niejednorodną zbieraniną, która ideowo jest rozwichrzona od sasa do lasa.

Lawina obietnic – zwłaszcza licytowanie się z PiS w mamieniu rozmiarami świadczeń socjalnych – sprawiła, że teraz oczekiwania są ogromne. Już widać, że chcąc być słownym i uczciwym, Tusk musiałby rozbić cały dotychczasowy budżet państwa. Tusk obiecał zerowe oprocentowanie kredytów mieszkaniowych dla młodszych obywateli, mamił dwukrotną waloryzacją emerytur, i to jeszcze w tym roku. Poza wszystkim lider Platformy Obywatelskiej obiecywał natychmiastowe odblokowanie wstrzymywanych przez Berlin środków z Krajowego Programu Odbudowy. Do tego dochodzi obietnica utrzymania świadczeń 800 plus i