To nie jest kraj dla ubeków!

Wydawało się, że czerwone rody bezpowrotnie skaziły polski krajobraz. Po niedzieli 2 kwietnia ten krajobraz wygląda jednak o wiele lepiej. Polacy zrozumieli, że do obrony naszego etosu potrzebny jest masowy czyn.

Żyjemy w rzeczywistości, w której wielu ludzi uważa, ze wystarczy dać lajka jakiejś inicjatywie na Facebooku lub wesprzeć coś wirtualnie, napinając mięśnie zza biurka w ciepłym pokoiku, i kwestia walki o najważniejsze sprawy jest załatwiona. Tym większy więc szacunek należy się tym, którzy – pomimo dojmującego chłodu i spadającej na głowy ulewy – przyszli 2 kwietnia na marsze przeciwstawiające się kłamliwemu opluskwianiu pamięci Wielkiego Jana Pawła II. Dwa największe marsze przeszły w dwóch polskich stolicach: w Krakowie i Warszawie. W Warszawie marsz był ponoć najbardziej liczny i za to należy się szacunek jego uczestnikom. Jednak to w papieskim Krakowie miał on całkowicie obywatelski charakter i pięknie spontaniczny przebieg. Pod Wawelem