Cukier Marchlewskiego, czyli Bitwa Warszawska ciągle trwa. Bohaterowie i zdrajcy

Rocznica polskiego zwycięstwa nad bolszewikami w 1920 r. ma w tym roku jakiś specjalny wymiar. Tę najważniejszą polską wiktorię wieku XX – z perspektywy sytuacji obecnej i uderzenia Rosji na Ukrainę – można odczytywać, widząc wiele podobieństw i analogii. Rosja bowiem, pomimo upływu wieków, nie zmienia swego zasadniczego charakteru, którego ważnym rysem jest imperializm, chęć podboju i podporządkowania sobie świata.

Nie tylko tzw. wyprawa kijowska, czy sojusz Piłsudski–Petlura powodują, że patrzymy na wojnę z lat 1919–1920, myśląc sobie, że z jednej z strony niby historia się nie powtarza, ale z drugiej pewne zjawiska, w takiej czy innej formie, pojawiają się znów na dziejowej linii czasu. Rosja, niezależnie od tego, czy krajem rządzi car, czy bolszewicka szajka, czy ociekający krwią tyran w osobie Józefa Stalina, czy wreszcie Putin, ma ten sam sposób funkcjonowania wpisany w państwowy kod DNA. Od Iwana Groźnego, przez Katarzynę II, Sowietów aż po