Kraków do powtórki

Referendum w Krakowie z wielu powodów przejdzie do historii. W dużych miastach rzadko udaje się odwołać prezydenta z opcji liberalnej lub lewicowej. W 2008 roku w Olsztynie odwołano Małkowskiego, jednak sprawie towarzyszyły naprawdę mocne zarzuty związane z seksaferą i wykorzystywaniem podwładnej. Zresztą, co też dużo mówi nam o świecie, jeśli ktoś pamięta Małkowskiego, to właśnie z tych zarzutów, a jego późniejsze uniewinnienie przez sąd aż tak się do świadomości społecznej nie przebiło. W 2009 roku odwołano prezydenta Częstochowy, a w 2010 – Łodzi, ale obaj wywodzili się z prawicy. Jak pamiętamy, już Hanny Gronkiewicz-Waltz usunąć z urzędu się nie udało, zabrakło kilkudziesięciu tysięcy głosów, a gdy przyszła pora na Jacka Sutryka, nie zebrano nawet podpisów. Za każdym razem wszystkiemu towarzyszyła mocna kampania zniechęcająca, zupełnie jak teraz w Krakowie. Nie spodziewałbym się, że kiedykolwiek w swoim tekście pochwalę za coś Jacka Karnowskiego (tego z Sopotu), ale on jeden