Czarna środa premiera

Z tym rządem nigdy niczego nie wiadomo na pewno, a i spodziewać się trzeba zawsze najgorszego. A jednak manifestacja w Warszawie, zwołana przeciw unijnej polityce ekologicznej przez Solidarność, przeszła przez stolicę przez nikogo nieniepokojona.  Nie wiem, czy premier lub minister Żurek mieli plan, że część ludzi odciągną od tej imprezy, angażując ich w protest w obronie Tomasza Sakiewicza, ale cóż, przeliczyli się – bo i przed prokuraturę przyszło lub nawet przyjechało z daleka wielu uczestników demonstracji związkowców, a potem wszyscy zebrali się w jeden tłum, idący z Placu Zamkowego pod Sejm. Tłum pewny siebie, zdeterminowany, a także – a to dla Tuska najgroźniejszy sygnał – bardzo różnorodny. Do Solidarności dołączyły nie tylko inne związki, odwołujące się do dziedzictwa Sierpnia, nie tylko narodowcy z Ruchu Obrony Granic czy Młodzieży Wszechpolskiej. Wśród ludzi dało się wypatrzeć przedstawicieli OPZZ, a z pracownikami demonstrowała też posłanka Paulina Matysiak. Fakt, że