„Przekazałem to, co otrzymałem”

„Było [w Kościele] wielu ludzi, takich jak kard. Browne, którzy byli znacznie bardziej nieugięci w swej teologii, wielu, jak kard. Bacci, którzy byli bardziej bezkompromisowymi zwolennikami starego rytu, wielu, jak kard. Oddi, przejawiających bardziej radykalny konserwatyzm, wielu jak kard. Staffa, którzy byli bardziej przywiązani do rytuału, wielu, jak abp de Proença Sigaud, będących pod względem politycznym bardziej na prawo od niego. Żaden z nich jednak nie czuł się na siłach wystąpić przeciwko dominującej w tym czasie polityce…”. Wszyscy wymienieni przez brytyjskiego historyka Henry’ego Sire’a kardynałowie poszli ostatecznie na kompromis z Kościołem „uwspółcześniającym się” po Soborze Watykańskim II. Arcybiskup Marcel Lefebvre się nie ugiął, pozostał wierny Tradycji i zapłacił za to naprawdę wielką cenę.

Przez wiele stuleci, od starożytności po wiek XIX, historiografia miała postać res gestae, czyli opisów dokonań postaci mających kluczowy wpływ na dzieje. Potężne