Kolonializm XXI wieku

Nie będę się tu rozpisywał o tym, dlaczego Grenlandia jest tak ważna strategicznie dla Stanów Zjednoczonych. Nie będę też pisał o tym, że Dania i Unia Europejska nie są – jak się wydaje – w stanie tego kawałka ziemi ani ochronić, ani w pełni skorzystać z jego bogactwa. Te tematy zasługują na poważną analizę, ale skoro operacja w USA trwała tyle, że w Polsce można było nawet ją przespać, to felieton, który pisze się niemal tydzień przed publikacją, może ukazać się w zupełnie innym świecie i być przeterminowany w chwili druku. Spójrzmy jednak na tło. Wydawałoby się, że klasyczny kolonializm skończył się w XX wieku, tymczasem duńska Grenlandia wygląda na relikt tego właśnie kolonializmu. Przy okazji gorących dyskusji w mediach społecznościowych wrócił temat traktowania swoich mniejszości i rdzennej ludności peryferii przez cywilizowane i lubiące cywilizować (i demokratyzować, a jakże) innych narody. Islandzka piosenkarka Björk przypomniała na X o tym, jak do lat 40. ubiegłego wieku