Sumienie i odpowiedzialność

Zbiorowości, podobnie jak składające się na nie jednostki, mają sumienia. A przynajmniej powinny je mieć. Sumienie bliskie jest świadomości – jest instrumentem, nad którym należy pracować. To sumienie, gdy tylko przekracza się jakieś normy, gdy się uczyni coś złego, zaraz puka i wskazuje, że coś jest nie tak. Człowiek przez całe życie kształtuje swoje sumienie, niejako „uczy” je tego, co dobre i złe. Podobnie rzecz wygląda ze zbiorowością – w tym wypadku na straży stoją prawa, na czele z konstytucją. To one stanowią zasadniczy kręgosłup sumienia – narodu i państwa. Tymczasem państwo pod rządami Donalda Tuska jest państwem bez sumienia i bez poczucia odpowiedzialności. Dzień za dniem, tydzień za tygodniem, miesiąc za miesiącem spływają przerażające wiadomości: w tym dotyczące śmierci ludzi w szpitalach, gwałtów w jednostkach policyjnych, zaniedbań w najważniejszych instytucjach dotyczących bezpieczeństwa obywateli nie tylko wewnętrznie, lecz także zewnętrznie. Już same historie